Η μονή Αφκουλέ: μονοπάτι, ερείπια και συμβουλές

Ενημερώθηκε:

Η μονή Αφκουλέ δεν είναι στάση όπου μπορείτε να πεταχτείτε βιαστικά από τον δρόμο, και σε αυτό βρίσκεται μέρος της γοητείας της. Τα μικρά ερείπια στον βράχο βρίσκονται στους λόφους κοντά στο Καγιάκιοϊ, και σε αυτά οδηγεί ένα πετρώδες μονοπάτι μέσα από πευκοδάσος και ανοιχτούς θαμνότοπους. Το τελευταίο τμήμα κατεβαίνει απότομα προς τα ερείπια, ψηλά πάνω από το νερό.

Τα ερείπια της μονής Αφκουλέ στον βράχο κοντά στο Καγιάκιοϊ, στη Φετιγιέ

Σας περιμένει ένας μακρύς ήσυχος δρόμος, μυρωδιά από ρετσίνι πεύκου και ζεστό χώμα – και σχεδόν τίποτε άλλο. Και ύστερα εμφανίζεται η Αφκουλέ, χτισμένη μέσα στο βραχώδες τοίχωμα: ένα μικρό κτίσμα, ακουμπισμένο στην πέτρα, πάνω από έναν κάθετο γκρεμό προς τη θάλασσα.

Πριν από το ταξίδι: τι είναι σημαντικό να ξέρετε

  • Πού: οι παράκτιοι λόφοι πάνω από τον όρμο Σογούκσου, όχι μακριά από το Καγιάκιοϊ.
  • Πώς να φτάσετε: με αυτοκίνητο ή ντολμούς ως το Καγιάκιοϊ, μετά στον δρόμο για το Γκεμιλέρ ως τη διακλάδωση για την Αφκουλέ και στον δασικό χωματόδρομο. Το τελευταίο τμήμα γίνεται πάντα με τα πόδια.
  • Είσοδος και παροχές: δωρεάν, χωρίς προσωπικό. Δεν υπάρχει ταμείο, τουαλέτες, καφέ ή μαγαζιά.
  • Πόσο χρόνο χρειάζεται: 1–1,5 ώρα πήγαινε-έλα από το σημείο όπου τελειώνει το βατό τμήμα του χωματόδρομου· 3 ώρες από το χωριό Καγιάκιοϊ.
  • Δυσκολία: μέτρια. Η τελευταία κατάβαση είναι ανώμαλη, σε σημεία εκτεθειμένη πάνω από τον γκρεμό.
  • Η καλύτερη ώρα: το πρωί ή το απόγευμα· επιστρέψτε στον κεντρικό δρόμο πριν σκοτεινιάσει.
  • Δεν είναι κατάλληλο: για παιδικά καρότσια, αμαξίδια, πολύ μικρά παιδιά και άτομα που νιώθουν άβολα κοντά σε γκρεμό.
  • Τι να πάρετε: παπούτσια με καλό πάτο, νερό αγορασμένο στο Καγιάκιοϊ και χάρτη εκτός σύνδεσης.

Πού βρίσκεται η μονή Αφκουλέ;

Η μονή Αφκουλέ βρίσκεται σε ένα λοφώδες τμήμα της ακτής ανάμεσα στο Καγιάκιοϊ και το Γκεμιλέρ και είναι λαξευμένη στους βράχους πάνω από τον όρμο Σογούκσου. Μερικές φορές αναφέρεται μαζί με το νησί Γκεμιλέρ, αλλά η ίδια η Αφκουλέ βρίσκεται στη στεριά.

Ο πλησιέστερος οικισμός είναι η πόλη-φάντασμα Καγιάκιοϊ, και το μονοπάτι αφήνει γρήγορα πίσω του το χωριό. Μια καθαρή μέρα, από τα υψώματα ανοίγεται θέα μακριά πάνω από το νερό, και στον ορίζοντα φαίνεται μερικές φορές η Ρόδος.

Αν και η Αφκουλέ είναι κοντά στη Φετιγιέ, εδώ είναι πολύ πιο ήσυχα και υπάρχουν λιγότερα ίχνη πολιτισμού από ό,τι στα πιο γνωστά μέρη γύρω από το Καγιάκιοϊ και το Γκεμιλέρ. Στα ερείπια δεν υπάρχει κανείς σε υπηρεσία, οπότε δείτε την εκδρομή περισσότερο ως περίπατο στη φύση παρά ως επίσκεψη σε οργανωμένο αξιοθέατο.

Τα ερείπια της μονής Αφκουλέ στη βραχώδη πλαγιά κοντά στο Καγιάκιοϊ

Τι είναι η μονή Αφκουλέ;

Ο τόπος είναι γνωστός και ως Af Kule ή Çileler Manastırı. Στα τουρκικά af σημαίνει συγχώρεση ή χάρη, και kule πύργος, οπότε το όνομα αποδίδεται συχνά ως Πύργος της Συγχώρεσης ή Πύργος του Ελέους. Το Çileler Manastırı, που μερικές φορές αποδίδεται ως «Μονή των Δοκιμασιών», τονίζει τις στερήσεις και τη μοναξιά της μοναστικής ζωής σε έναν τόσο εκτεθειμένο σε όλους τους ανέμους τόπο.

Η Αφκουλέ συνδέεται με την πρωτοβυζαντινή περίοδο, συνήθως με τον 5ο–6ο αιώνα, αν και ακριβής χρονολόγηση του μνημείου δεν υπάρχει. Η τοπική παράδοση τη συνδέει με τον Άγιο Ελευθέριο, ο οποίος, όπως λέγεται, λάξευσε τα δωμάτια στον βράχο και έζησε εδώ ερημίτης, κάνοντας μετάνοια. Η αφήγηση αυτή είναι παράδοση και όχι τεκμηριωμένη ιστορία.

Η ίδια η μονή είναι λιτή: ένα μικρό διώροφο κτίσμα με μικρά λαξευτά δωμάτια και σχεδόν καθόλου διάκοσμο στο εσωτερικό. Αν κοιτάξετε προσεκτικά, θα δείτε φθαρμένους εσωτερικούς τοίχους, εσωτερικά σκαλιά και ανοίγματα που βλέπουν κατευθείαν στη θάλασσα.

Καλό είναι να ξέρετε: Η Αφκουλέ είναι πολύ μικρότερη και πιο ερειπωμένη από τα βραχώδη μοναστικά συγκροτήματα που φαντάζονται πολλοί επισκέπτες. Μην περιμένετε αναστηλωμένο μνημείο με διαδρόμους και κάγκελα: εδώ έρχεστε για τη θέση στον βράχο και την ανοιχτή θέα στη θάλασσα.

Η διαδρομή προς τη μονή Αφκουλέ από τη Φετιγιέ μέσω Καγιάκιοϊ

Πώς να φτάσετε στη μονή Αφκουλέ από τη Φετιγιέ

Από το κέντρο της Φετιγιέ οι περισσότεροι επισκέπτες πηγαίνουν μέσω Καγιάκιοϊ και στη συνέχεια στον δρόμο για το Γκεμιλέρ ως τη διακλάδωση για την Αφκουλέ. Η απόσταση είναι περίπου 12–13 χλμ. και η διαδρομή διαρκεί περίπου 25–35 λεπτά, ανάλογα με την κίνηση στο χωριό.

Η μονή Αφκουλέ στον χάρτη

Χρησιμοποιήστε το σημείο στον χάρτη ως σημείο αναφοράς και όχι ως προορισμό για την πλοήγηση. Είναι αρκετά κοντά για να βρείτε την αρχή του δασικού χωματόδρομου, αλλά το τελευταίο τμήμα γίνεται με τα πόδια, και στο μονοπάτι προς τον βράχο πρέπει να περπατάτε προσεκτικά.

Με ντολμούς

Πάρτε το ντολμούς Φετιγιέ–Καγιάκιοϊ και ρωτήστε αν συνεχίζει για το Γκεμιλέρ. Το καλοκαίρι τα δρομολόγια είναι συνήθως περισσότερα, γιατί η διαδρομή προς την παραλία είναι πιο δημοφιλής. Αν το ντολμούς σας συνεχίζει, ζητήστε από τον οδηγό να σας αφήσει στη διακλάδωση για την Αφκουλέ· αν η διαδρομή του τελειώνει στο χωριό, περπατήστε ως την πινακίδα και την αρχή του δασικού χωματόδρομου.

Είναι ο πιο φθηνός τρόπος για να φτάσετε στην Αφκουλέ, αλλά και ο πιο αργός. Ελέγξτε τα ωράρια των δρομολογίων επιστροφής πριν ξεκινήσετε τον περίπατο, ειδικά εκτός της αιχμής του καλοκαιριού ή αν σκοπεύετε να μείνετε ως το βράδυ. Το κινητό σήμα στους λόφους χάνεται, οπότε μη βασίζεστε στο ότι θα ελέγξετε τα δρομολόγια όταν θα είστε ήδη στο μονοπάτι.

Με αυτοκίνητο

Το αυτοκίνητο δίνει πολύ περισσότερη ελευθερία, ειδικά στην επιστροφή. Αφού περάσετε το Καγιάκιοϊ, ψάξτε προσεκτικά την πινακίδα για την Αφκουλέ στη δεξιά πλευρά του δρόμου. Είναι εύκολο να την προσπεράσετε, οπότε κόψτε ταχύτητα καθώς πλησιάζετε.

Αφού βγείτε από τον δρόμο Καγιάκιοϊ–Γκεμιλέρ, μπαίνετε σε έναν ανώμαλο δασικό χωματόδρομο. Ανάλογα με την κατάστασή του και το αυτοκίνητό σας, μπορεί να διανύσετε ένα μέρος του δρόμου. Μη βασίζεστε όμως στο ότι θα φτάσετε κοντά στην ίδια τη μονή. Με αυτοκίνητο χαμηλής απόστασης από το έδαφος είναι πιο λογικό να σταματήσετε νωρίτερα και να συνεχίσετε με τα πόδια.

Στο τέλος του βατού τμήματος παρκάρετε προσεκτικά, χωρίς να κλείνετε τον χωματόδρομο και τα περάσματα που χρησιμοποιούν οι ντόπιοι.

Με τα πόδια από την παραλία Γκεμιλέρ

Υπάρχει και μια λιγότερο δημοφιλής διαδρομή – από την παραλία Γκεμιλέρ, από όπου ξεκινούν τα σκάφη για το νησί του Αγίου Νικολάου. Ένα απότομο μονοπάτι ανεβαίνει μέσα από τους λόφους ως τη μονή χωρίς να ξαναβγαίνει στον κεντρικό δρόμο. Είναι χειρότερα σημαδεμένο και πιο δύσκολο από τον δασικό χωματόδρομο από τον δρόμο Καγιάκιοϊ–Γκεμιλέρ, και η ανάβαση από την παραλία διαρκεί περίπου 30–45 λεπτά προς τη μία κατεύθυνση, ανάλογα με τον ρυθμό.

Αν περνάτε τη μέρα στην παραλία, μπορείτε να κάνετε αυτή τη διαδρομή αντίστροφα. Μετά την Αφκουλέ κατεβείτε στην παραλία σε περίπου 25–35 λεπτά με τα πόδια. Είναι καλός τρόπος να κλείσετε τη μέρα: να κολυμπήσετε στη θάλασσα και να ξεκουραστείτε στο μικρό σνακ μπαρ της παραλίας, αν και εκτός καλοκαιρινής σεζόν μη βασίζεστε στο ότι θα είναι ανοιχτό. Προς το βράδυ λιγοστεύουν και τα δρομολόγια επιστροφής από το Γκεμιλέρ.

Για όσους δεν θέλουν να οδηγήσουν: Μπορείτε να επισκεφθείτε την Αφκουλέ και με ιδιωτική μεταφορά από τη Φετιγιέ, το Καγιάκιοϊ ή το Ολουντενίζ. Ο οδηγός θα σας αφήσει στην αρχή του μονοπατιού και θα σας παραλάβει μετά τον περίπατο, οπότε δεν θα σας απασχολεί το παρκάρισμα, ο κακός χωματόδρομος και τα δρομολόγια των ντολμούς. Η ομάδα της Fethiye Tours θα σας βοηθήσει να οργανώσετε τα πάντα, ειδικά αν θέλετε να δείτε την Αφκουλέ, το Καγιάκιοϊ, το Γκεμιλέρ ή το Ολουντενίζ μέσα σε μία μέρα.

Το μονοπάτι προς τη μονή Αφκουλέ και τα ερείπια

Ο δρόμος ως την Αφκουλέ: τι να περιμένετε

Το πρώτο μέρος της διαδρομής είναι αρκετά εύκολο. Ο χωματόδρομος περνά μέσα από πευκοδάσος, σε πολλά σημεία με σκιά, και κατά διαστήματα ανοίγεται θέα στους γύρω λόφους.

Προσέξτε τις λεπτομέρειες στη διαδρομή: άγριο θυμάρι και άλλα βότανα, ανοιξιάτικα αγριολούλουδα, πεταλούδες και μικρά πουλιά ανάμεσα στα πεύκα. Πιο κοντά στην ανοιχτή πλαγιά πάνω από τον γκρεμό, κάνουν μερικές φορές κύκλους μεγάλα πουλιά, που ανεβαίνουν με τον ζεστό αέρα από τις πλαγιές.

Ο χρόνος περπατήματος εξαρτάται πολύ από το από πού ξεκινάτε. Αν το μεγαλύτερο μέρος του χωματόδρομου μπορεί να γίνει με αυτοκίνητο, ως τα ερείπια μπορεί να είναι μόνο 15–30 λεπτά με τα πόδια. Αν ξεκινάτε από το χωριό Καγιάκιοϊ ή η κατάσταση του δρόμου σας αναγκάζει να αφήσετε το αυτοκίνητο νωρίτερα, ο περίπατος θα διαρκέσει πολύ περισσότερο, ειδικά αν σταματάτε συχνά για φωτογραφίες ή ψάχνετε το σωστό μονοπάτι.

Στη διαδρομή μπορεί να συναντήσετε κοκκινοκίτρινη σήμανση με μπογιά, βέλη ή σωρούς από πέτρες φτιαγμένους με το χέρι. Βοηθούν, αλλά δεν πρέπει να είναι το μόνο σας σημείο αναφοράς. Η σήμανση ξεθωριάζει, οι πέτρες μετακινούνται, και οι πινακίδες δεν συντηρούνται πάντα.

Να είστε ιδιαίτερα προσεκτικοί όταν βγείτε στο πιο εκτεθειμένο τμήμα πάνω από τα ερείπια. Μετά το δάσος το μονοπάτι κατεβαίνει προς τον βράχο.

Ασφάλεια: Περάστε το τελευταίο τμήμα αργά. Οι πέτρες μπορεί να γλιστρήσουν κάτω από τα πόδια, μετά τη βροχή ο βράχος γλιστρά, και η ξερή καλοκαιρινή σκόνη έχει σχεδόν το ίδιο αποτέλεσμα. Στα ίδια τα ερείπια μην ακουμπάτε στους παλιούς τοίχους, μην ανεβαίνετε σε ασταθή σημεία και μην πλησιάζετε την άκρη για μια φωτογραφία.

Το καλοκαίρι η ζέστη, η σκόνη και η ανάβαση της επιστροφής μπορεί να κάνουν τη διαδρομή πιο κουραστική από όσο φαίνεται από την απόσταση.

Θέα στη θάλασσα από το μονοπάτι κοντά στη μονή Αφκουλέ, όχι μακριά από τη Φετιγιέ

Τι θα δείτε στα ερείπια

Από το πάνω επίπεδο ανάμεσα σε εσάς και την ανοιχτή θάλασσα δεν υπάρχει τίποτα: γυμνός βράχος πίσω, κάθετος γκρεμός από κάτω και ο ορίζοντας μπροστά. Ο τόπος φαίνεται απομονωμένος, αν και τα πολυσύχναστα θέρετρα απέχουν μόλις λίγα χιλιόμετρα.

Πίσω από τα κύρια ερείπια ξεκινούν πλαϊνά μονοπατάκια, αλλά κανένα από αυτά δεν είναι επίσημη διαδρομή για επισκέπτες. Συνεχίστε μόνο αν νιώθετε σίγουροι σε ανώμαλο έδαφος, έχετε αρκετό φως και ξέρετε ότι θα μπορέσετε να γυρίσετε από τον ίδιο δρόμο.

Τα ερείπια της μονής Αφκουλέ στον βράχο πάνω από τον όρμο Σογούκσου κοντά στο Καγιάκιοϊ

Μια μικρή σπηλιά και μια δεξαμενή στα ερείπια

Κάτω από το κύριο κτίσμα υπάρχουν δύο πράγματα που προσπερνιούνται εύκολα αν μείνετε στο πάνω επίπεδο. Από τη βάση των ερειπίων ένα στενό μονοπατάκι οδηγεί αριστερά (αν στέκεστε με το πρόσωπο προς τη θάλασσα) σε ένα βραχώδες τμήμα, όπου στην πλαγιά ανοίγεται μια μικρή σπηλιά, και μια δεξαμενή κάποτε συγκέντρωνε το βρόχινο νερό. Είναι μικρές λεπτομέρειες, αλλά απαντούν σε ένα πρακτικό ερώτημα: πώς εξασφάλιζαν νερό οι άνθρωποι που ζούσαν εδώ.

Είναι μια προαιρετική παράκαμψη και όχι συνηθισμένο μέρος της επίσκεψης. Ανάλογα με τις συνθήκες, το μονοπατάκι μπορεί να είναι ανώμαλο, στενό ή δυσδιάκριτο. Αν σας φαίνεται γλιστερό ή δύσκολα το βρίσκετε, μείνετε πάνω στη μονή και απολαύστε τη θάλασσα από εκεί.

Είναι η Αφκουλέ κατάλληλη για όλους;

Η Αφκουλέ δεν είναι τεχνικά δύσκολη διαδρομή, αλλά το μονοπάτι είναι ανώμαλο, και το τελευταίο τμήμα περνά τόσο κοντά στην άκρη του γκρεμού που πρέπει να πατάτε σταθερά.

Η διαδρομή δεν είναι κατάλληλη για αμαξίδια και παιδικά καρότσια. Δεν είναι καλή επιλογή ούτε για πολύ μικρά παιδιά, που μπορεί να τρέξουν μπροστά κοντά στον γκρεμό. Στα μεγαλύτερα παιδιά, συνηθισμένα στους περιπάτους, μπορεί να αρέσει, αλλά οι ενήλικες πρέπει να είναι κοντά, ειδικά στην κατάβαση και στα ερείπια.

Όσοι έχουν προβλήματα με τα γόνατα, την ισορροπία, ζαλάδες ή έντονο φόβο του ύψους πρέπει να το σκεφτούν καλά πριν κατεβούν ως το τέλος. Και από τα πιο ασφαλή ανοιχτά πλατώματα πάνω από τα ερείπια ανοίγεται εξαιρετική θέα.

Αν ταξιδεύετε μόνοι, πείτε σε κάποιον πού πηγαίνετε. Μην έρχεστε λίγο πριν από το ηλιοβασίλεμα: χρειάζεται αρκετό φως για να επιστρέψετε με ασφάλεια. Εδώ είναι ήσυχα, αλλά παρόλα αυτά πρόκειται για μονοπάτι μέσα στη φύση, μακριά από κάθε βοήθεια.

Το κτίσμα της μονής Αφκουλέ στον βράχο, όχι μακριά από τη Φετιγιέ

Η καλύτερη ώρα για επίσκεψη στη μονή Αφκουλέ

Το πρωί είναι πιο δροσερά, στο μονοπάτι επικρατεί περισσότερη ησυχία, και το φως πάνω από τους λόφους είναι πιο απαλό. Το απόγευμα είναι καλύτερο για φωτογραφία: το βραχώδες τοίχωμα δεν είναι πια υπερφωτισμένο από τον έντονο μεσημεριανό ήλιο, και η θάλασσα γίνεται βαθυγάλαζη.

Το ηλιοβασίλεμα είναι δελεαστικό, αλλά μην αφήνετε την επιστροφή για πολύ αργά. Όταν σκοτεινιάσει, ο δασικός χωματόδρομος και οι πέτρες που θρυμματίζονται διακρίνονται πολύ πιο δύσκολα.

Τον Ιούλιο και τον Αύγουστο αποφύγετε τη μέση της ημέρας: ξεκινήστε νωρίς ή αργότερα, φορέστε καπέλο και πάρτε περισσότερο νερό.

Η άνοιξη είναι μία από τις καλύτερες εποχές για αυτόν τον περίπατο. Τα περίχωρα του Καγιάκιοϊ είναι πιο πράσινα, και οι θερμοκρασίες πιο ήπιες από ό,τι στο κατακαλόκαιρο. Και το φθινόπωρο μπορεί να είναι εξαιρετικό, όταν περάσει η μεγάλη ζέστη. Τον χειμώνα καλύτερα να έρχεστε μόνο τις στεγνές μέρες: μετά τη βροχή ο βράχος στην τελευταία κατάβαση γλιστρά, και οι συγκοινωνίες είναι πιο αραιές.

Θέα από τη μονή Αφκουλέ στον βράχο

Τι να δείτε γύρω από την Αφκουλέ

Οι περισσότεροι επισκέπτες συνδυάζουν την Αφκουλέ με την πόλη-φάντασμα Καγιάκιοϊ – πριν ή μετά τον περίπατο. Το Καγιάκιοϊ ερήμωσε τον 20ό αιώνα· η Αφκουλέ εγκαταλείφθηκε τόσο παλιά που κανείς δεν ξέρει ακριβώς πότε.

Αν συνεχίσετε προς την ακτή, η επόμενη φυσική στάση είναι το Γκεμιλέρ. Η περιοχή γύρω από την παραλία και το νησί του Αγίου Νικολάου, γνωστό και ως νησί Γκεμιλέρ, διατηρεί τα δικά της βυζαντινά ερείπια και ανοιχτή θέα στη θάλασσα. Η Αφκουλέ είναι ένα μοναχικό καταφύγιο στον βράχο, ενώ στο νησί σώζονται τα απομεινάρια ενός πολύ μεγαλύτερου οικισμού.

Για μια πιο γεμάτη μέρα μπορείτε να ξεκινήσετε το πρωί στο Καγιάκιοϊ, να φτάσετε στην Αφκουλέ πριν πιάσει η ζέστη και μετά να πάτε στο Γκεμιλέρ ή να επιστρέψετε στο Ολουντενίζ. Αν προτεραιότητα είναι το κολύμπι και η παραλία, περάστε το απόγευμα μετά τον περίπατο στην ακτή. Αν σας ενδιαφέρει περισσότερο η ιστορία, συνδυάστε το πρωί την Αφκουλέ με το Καγιάκιοϊ και το απόγευμα με την παλιά πόλη της Φετιγιέ.

Συμβουλή από τους ντόπιους: Αν βασίζεστε στο ντολμούς, πηγαίνετε πρώτα στην Αφκουλέ και μετά στο Καγιάκιοϊ. Στο χωριό υπάρχει σκιά, καφέ και στάση ντολμούς για την επιστροφή· στο μονοπάτι προς την Αφκουλέ δεν υπάρχει τίποτα από αυτά, και ακριβώς εκεί θα θέλατε λιγότερο από όλα να βιάζεστε.

Συχνές ερωτήσεις για τη μονή Αφκουλέ

Αξίζει να επισκεφθείτε τη μονή Αφκουλέ;

+

Ναι, αν σας αρέσουν τα ήσυχα ερείπια, η θέα στην ακτή και οι περίπατοι σε ανώμαλο έδαφος. Η είσοδος είναι δωρεάν, ο κόσμος είναι συνήθως λίγος, και συνδυάζεται εύκολα με το Καγιάκιοϊ ή το Γκεμιλέρ.

Είναι η Αφκουλέ το ίδιο με το νησί Γκεμιλέρ;

+

Όχι. Το νησί Γκεμιλέρ, γνωστό και ως νησί του Αγίου Νικολάου, είναι ξεχωριστό μέρος, όπου φτάνετε με σκάφος. Η Αφκουλέ βρίσκεται στη στεριά, είναι λαξευμένη στους βράχους ανάμεσα στο Καγιάκιοϊ και το Γκεμιλέρ, και σε αυτήν πηγαίνετε με τα πόδια.

Μπορεί κανείς να φτάσει με αυτοκίνητο ως την ίδια τη μονή Αφκουλέ;

+

Όχι. Ανάλογα με την κατάσταση του δρόμου και το αυτοκίνητό σας, ένα μέρος του δασικού χωματόδρομου μπορεί να γίνει με αυτοκίνητο, αλλά το τελευταίο τμήμα γίνεται πάντα με τα πόδια. Τα αυτοκίνητα χαμηλής απόστασης από το έδαφος μπορεί να χρειαστεί να σταματήσουν νωρίτερα.

Υπάρχουν στην Αφκουλέ τουαλέτες, μαγαζιά ή άλλες παροχές;

+

Όχι. Ούτε στα ερείπια ούτε στο δασικό μονοπάτι υπάρχουν μαγαζιά, καφέ ή τουαλέτες. Πάρτε ό,τι χρειάζεστε πριν φύγετε από το Καγιάκιοϊ ή τη Φετιγιέ.

Πόσο περπάτημα χρειάζεται ως την Αφκουλέ;

+

Από το τέλος του βατού τμήματος του δασικού χωματόδρομου υπολογίστε 15–30 λεπτά προς τη μία κατεύθυνση ή συνολικά περίπου 1–1,5 ώρα μαζί με τον χρόνο στα ερείπια. Από το χωριό Καγιάκιοϊ – περίπου 3 ώρες πήγαινε-έλα. Από την παραλία Γκεμιλέρ η ανάβαση διαρκεί 30–45 λεπτά προς τη μία κατεύθυνση.